( با آن حضرت ) دور باشد ( مانند سلمان و ابوذرّ و مقداد ) و دشمن محمّد كسى است كه خدا را فرمان نبرد اگر چه خويشاوند نزديك به او باشد ( مانند ابو لهب و ابو جهل ) . 93 - امام عليه السلام شنيد كه مردى از حروريه ( خوارج نهروان كه اجتماع آنان براى مخالفت با امير المؤمنين در صحراى حروراء نزديك كوفه بوده ) نماز شب مى گزارد و قرآن مى خواند ، پس آن حضرت ( در بارهء سود نداشتن عبادت بى شناسايى امام زمان ) فرمود : 1 - خوابى كه با يقين و باور ( به امام زمان و خليفهء بر حقّ ) باشد بهتر است از نمازگزاردن با شكّ و ترديد ( زيرا مبدأ تعليم عبادات و كيفيّت و چگونگى آنها و يكى از اركان دين امام وقت است و كسى كه در او ترديد داشته باشد نمازگزاردن و قرآن خواندنش درست نيست ) . 94 - امام عليه السلام ( در بارهء انديشه در اخبار ) فرموده است : 1 - چون خبرى شنيديد آن را از روى تدبّر و انديشه در آن دريابيد نه از روى نقل لفظ آن ، زيرا نقل كنندگان علم بسيارند و انديشه كنندگان در آن اندك .